دو عاشق آتشين
   1   2      >
  •   + سلام
  • سلام

  • نويسنده: دو عاشق به نام عرفان و الميرا(دوشنبه 13/3/1387 ساعت 12:57 عصر)
  • نظرات ديگران ( )

    تا ديروز خزان اندوه بر صفحه زندگاني ام سايه افکنده بود...غروب ، تنهاييِ روز  ِ بي عشقم را به پايان مي رساند. من بي احساس نسبت به زمين

     

    و زمان ، هر شب در کوچه پس کوچه هاي بي کسي پرسه مي زدم. باران نا اميدي از آسمان دلم بر سر و صورتم مي ريخت. و من همچون خسته

     

    ايي تنها روزها را در تار و پود زندگي سپري مي کردم...

     

     

     

    تا اينکه به يک باره آسمان دلم روشن شد....خورشيد عشق از پسِ ابرهاي تنهايي نمايان شد. درياي هميشه آرام قلبم به تلاطم افتاد. با صداي

     

    قدمهايت بر روي برگهاي خزان ، جاده زندگيم گلباران شد. صداي خش خش برگهاي بي گناه ، زمزمه گرمت را در گوشم ياد آور شد. گرماي نگاهت

     

    تار و پود وجودم را به آتش کشيد. احساس کردم که بهار خوشبختي در لحظه لحظه هاي زندگيم جان گرفته و خوشبختي آغوشش را به سويم گشوده

     

    تا سر به سينه پر مهرش نهم...

     

     

     

    در نظرم تمام انسان ها بي عشق و بي عاطفه بودند و تنها تو بودي که برايم چشمه جوشان محبت بودي تا سيرابم کني ؛ احساس مي کردم عشق ما

     

    ابدي و فاني ناپذير است ؛ فکر مي کردم دست آلوده انتظار و حسرت هرگز به ما نخواهد رسيد...

    و اين چنين هم شد


  • نويسنده: دو عاشق به نام عرفان و الميرا(دوشنبه 13/3/1387 ساعت 11:21 صبح)
  • نظرات ديگران ( )


     


    تا ديروز خزان اندوه بر صفحه زندگاني ام سايه افکنده بود...غروب ، تنهاييِ روز  ِ بي عشقم را به پايان مي رساند. من بي احساس نسبت به زمين

     

    و زمان ، هر شب در کوچه پس کوچه هاي بي کسي پرسه مي زدم. باران نا اميدي از آسمان دلم بر سر و صورتم مي ريخت. و من همچون خسته

     

    ايي تنها روزها را در تار و پود زندگي سپري مي کردم...

     

     

     

    تا اينکه به يک باره آسمان دلم روشن شد....خورشيد عشق از پسِ ابرهاي تنهايي نمايان شد. درياي هميشه آرام قلبم به تلاطم افتاد. با صداي

     

    قدمهايت بر روي برگهاي خزان ، جاده زندگيم گلباران شد. صداي خش خش برگهاي بي گناه ، زمزمه گرمت را در گوشم ياد آور شد. گرماي نگاهت

     

    تار و پود وجودم را به آتش کشيد. احساس کردم که بهار خوشبختي در لحظه لحظه هاي زندگيم جان گرفته و خوشبختي آغوشش را به سويم گشوده

     

    تا سر به سينه پر مهرش نهم...

     

     

     

    در نظرم تمام انسان ها بي عشق و بي عاطفه بودند و تنها تو بودي که برايم چشمه جوشان محبت بودي تا سيرابم کني ؛ احساس مي کردم عشق ما

     

    ابدي و فاني ناپذير است ؛ فکر مي کردم دست آلوده انتظار و حسرت هرگز به ما نخواهد رسيد...

    و اين چنين هم شد


  • نويسنده: دو عاشق به نام عرفان و الميرا(يکشنبه 12/3/1387 ساعت 7:45 عصر)
  • نظرات ديگران ( )

    به نام خداوندي که اشک را آفريد تا سرزمين عشق آتش نگيرد



                                                                                           سلام به همه عاشقاي دنيا:


    سلام به همه اونايي که تو زندگيشون واقعا عاشق شدن البته نه از روي هوس منظورم اينه که تجربه ي يه عشق پاک رو دارن.از خدا مي خوام منو به خاطر حرفايي که ميزنم ببخشه واز دستم ناراحت نشه شايد تعجب کنيد که دارم  اينقدر راحت صحبت مي کنم ولي الان که دارم اينارو تايپ ميکنم دلم بد جوري گرفته و مي خوام حرفاي      دلمو بريزم بيرون تا شايد يه کم سبک بشم.                                                                                                                                    


    هر چي فکر کردم کسي نبود تا بياد بشينه کنارم وبرام بشه سنگ صبور تا به حرفام گوش بده حتي تصورات ذهنمم هم ديگه کمکم نمي کنه گفتم حرفامو بنويسم تا  حرفاي يه دل شکسته و غم گرفته ثبت بشه تا هميشه بمونه تا هر وقت دلم دوباره گرفت بخونمشون تا بغضم راحت تر بترکه.                                                    


    دوست عزبزي که داري اينارو مي خوني يه نصيحت برات دارم تو زندگيت يا اجازه نده آسمون دلت ابري بشه يا اگه يه روز ابري شد هرگز سعي نکن تا جلو باريدنشو بگيري چون من چند بار اين کارو کردم ولي اونقدر ابراي آسمون دلم زياد شد که بدون رعد و برق به يکباره سيل اومد ولي نميدونم چرا اين سيل هيچ چيزي رو پاک    نميکنه نميدونم چرا يه مرحم براي اين دلم نميشه.                                                                                                                            


    اي روزگار از تو گله دارم به خاطر اينکه داري منو ميشکني آخه چرا با من اينجوري مي کني؟يه روز با من خوبي يه روز همه چيرو بر عليه من مي       کني.يه روز به من ميگي امروز روز تو بخند اون وقت فرداش ميگي مهلت خوش بودنت تموم شده و گريه منو در مياري.اگه بگم من جلوت هيچم بي خيال  ميشي؟آخه مگه منو عشقم چه گناهي کرديم که تو هر روز مي خواهي تلافي کني؟                                                                                                   


    امروز يه جورايي تو خودم شکستم از تنها عشقم تو دنياي هستي مي خوام منو به خاطر حرفام ببخشه ولي گلم ديگه نتونستم جلو خودمو بگيرم.به خدا قسم دل ادما نشکن نيست ميشکنه به خدا .نميدونم چرا هيچ کس ما رو درک نمي کنه؟روزگار بازم ازت گله دارم به خاطر اينکه با کسايي که مي خواهند حداقل انسانيت رو رعايت کنن بد جوري لج مي کني و اونارو زير پات له مي کني اينارو تو هفت ماه فهميدم يعني تجربه کردم.                                                                           


    از اون اول خواستيم همه چيرو رعايت کنيم ولي روزگار هر چي ما بيشتر رعايت کرديم نا سازگاريشو با ما بيشتر کرد.گفتيم بگذار صادق باشيم تا شايد وضع بهتر بشه   ولي امروز فهميدم خيلي بد شانس تر از اينا هستيم که با صداقت چيزي درست بشه .درست که نشدهيچ خيلي بدتر از قبل هم شد.عشق عريزم الان که دارم اينارو مي      نويسم بد جوري خودمو سر زنش مي کنم و يه جورايي عذاب وجدان گرفتام اميدوارم منو ببخشي قبول دارم تقصير من بود شايد ما نبايد صادق                           


     باشيم.                                                                                                                                                                                                                            ب                                                   نميدونم چرا هيچ کس پيدا نميشه تا حرفامونو باور کنه لا اقل ببينه ما چي مي خواهيم؟اون وقت اگه خواستمون زياد بود بگه نه                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                     


    روزگار تا کي مي خواهي با من اينجوري کني رو نميدونم.ولي تا جايي که بتونم جلوت زانونميزنم.                                                                         


    ازت گله دارم گله دارم گله دارم گله دارم گله دارم...                                                                                                                         


     



  • نويسنده: دو عاشق به نام عرفان و الميرا(چهارشنبه 1/3/1387 ساعت 5:16 عصر)
  • نظرات ديگران ( )


    الميراي قشنگه من


    I LOVE YOU


     

    دوستت دارم بي آنکه مرا دوست بداري.دوستت دارم حتي اگر به چشمان خيسم بخندي و بي خيال اين باشي که دلم شکسته است.دوستت دارم حتي اگر دلت سنگ باشد.عزيزم باور کن من به تو نيازمندم.مرا باور داشته باش حتي براي يک لحظه هم که شده قلب من را با تمام وجودت حس کن.تا تنهايي دوباره به ويرانه دلم نيامده تو بيا و قاب عکس زيبايت را در انجا بگذار. دنيا رو بد ساختند:کسي را که دوست داري تو را دوست نميدارد.کسي که تو را دوست دارد تو دوستش نميداري اما کسي که تو دوستش داري و او هم تو رادوست دارد به رسم و آئين  به هم خواهند رسيد.







    اجازه هست که عشقتو تو کوچه ها داد بزنم؟ 


    رو پشت بوم خونه ها اسمتو فرياد بزنم


    اجازه هست که هر نفس ترانه بارونت کنم؟


    ماه و ستاره رو فداي چشمونت کنم


    اجازه هست که خنده هات قلبمو از جا بکنه؟


    بهت بگم عاشقتم، دوست دارم يه عالمه


    اجازه هست بهت بگم عشق تو توي سينمه؟


    جونمو هم بپات بدم بازم براي تو کمه


    بمن بگو،بگو بمن،بگو منو دوستم داري


    بگو که واسه هوست پا رو دلم نميذاري


    اجازه هست نگاهتو تو خاطرم قاب بکنم؟


    چشمي که بدخواهمونه بخاطرت خواب بکنم


    اجازه فرياد بزنم تو قلبمي تا به ابد؟


    بدون اگه رسوا بشم، بخاطرت خوبه نبرد


    اجازه هست کنار تو به اوج ابرا برسم؟


    دست تو توي دستمو،برم به فردا برسم


    اجازه هست دريا بشم،کويرو پيمونت کنم؟


    تو صدف دلم بشي من تو دلت خونه کنم


    اجازه هست يه لحظه باز توي چشات نگاه کنم؟


    بايک نگاه بي ريا روي غمو سياه کنم


    اجازه هست؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟



  • نويسنده: دو عاشق به نام عرفان و الميرا(سه‏شنبه 2/11/1386 ساعت 1:15 عصر)
  • نظرات ديگران ( )


     


    مي گويند دل تنگي براي عشق جرم نيست.


      اين رنج است به کدامين جرم حکم صبر براي من صادر شد .



  • نويسنده: دو عاشق به نام عرفان و الميرا(سه‏شنبه 2/11/1386 ساعت 1:11 عصر)
  • نظرات ديگران ( )

    تقديم به عرفان گلم


     


                         که از جانم بيشتر دوسش دارم و


     


                                        اولين و اخرين  عشقم هست و خواهد بود



                                                                


     


                             دوستت دارم تا پاي جان 


                                              


     



  • نويسنده: دو عاشق به نام عرفان و الميرا(يکشنبه 30/10/1386 ساعت 3:26 عصر)
  • نظرات ديگران ( )

  •   + قلب



  • نويسنده: دو عاشق به نام عرفان و الميرا(يکشنبه 30/10/1386 ساعت 3:14 عصر)
  • نظرات ديگران ( )

    شب را دوست ندارم زيرا سياهي آن مرا ياد چشمانت مي اندازد



     



    برف را دوست ندارم زيرا سيماي تو را در خاطرم زنده مي کند



     



    دريا را دوست ندارم زيرا موجش مرا هميشه به ياد گيسوان تو مي اندازد



     



    ساحل را دوست ندارم زيرا در نبودنت دور چشم همه به اغوشش پناه مي بردم



     



    بهار را دوست ندارم زيرا زندگي را از من گرفت



     



    صداقت را دوست ندارم زيرا انرا هيچ وقت در نگاه تو نيافتم



     



    اشک را دوست دارم چون همدم تنهايي من بوده در رنج با تو بودن



     



    لبخند را دوست ندارم چون بر لبان تو مي نشت و غم از آن من بود



     



    آسمان زمين ابر خورشيد را دوست ندارم چون همه را به خاطر تو دوست داشتم



     



    خدا را دوست ندارم چرا که مرا عاشق تو کرد



     






  • نويسنده: دو عاشق به نام عرفان و الميرا(پنجشنبه 27/10/1386 ساعت 7:23 عصر)
  • نظرات ديگران ( )

    تقديم به تنها عشقم تو زندگي الميرا خانم گل


    نمي دونم چه طوري بگم دوست دارم؟؟؟؟؟


     



     


                       دوست دارم



     


                                             



     


              



     



  • نويسنده: دو عاشق به نام عرفان و الميرا(پنجشنبه 27/10/1386 ساعت 6:48 عصر)
  • نظرات ديگران ( )

    هيچ کس نميتونه به دلش ياد بده نشکنه ولي ميتونه يادش بده که وقتي شکست لبه تيزش دست اوني که دلش رو شکسته نبره...

    از دوست داشتن انصراف نده حتي اگر کسي بهت دروغ گفت بازم بهش فرصت بده عشق را تجربه کن حتي اگر توي اون شکست بخوري و اين رو بدون اگه کسي وارد زندگيت شد و گذاشت و رفت علاوه بر اينکه خاره به جا ميگذاره ميتونه برات يک تجربه هم به جا بگذاره...

    اولين کسي که عاشقش ميشي دلت رو ميشکنه و ميره دومين کسي که مياد توي زندگيت و مياي دوتش داشته باشي و از تجربه قبلي ات هم استفاده کني دلت رو بدتر ميشکنه و ميزاره و ميره بعدش ديگه هيچ چيز برات مهم نيست و از اين به بعد ميشي اون آدمي که هيچ وقت نبودي. ديگه دوستت دارم برات رنگي نداره و اگه يک آدم خوب باهات دوست بشه دلش رو ميشکني که انتقام خودت رو ازش بگيري و اون ميره با يک نفر ديگه و اينطوري ميشه که دل همه آدمها ميشکنه....

    هر گاه احساس کردي که گناه کي انقدر بزرگه که نميتوني اون رو ببخشي بدون که اشکال در کوچکي قلب توست نه در بزرگي گناه او.....



  • نويسنده: دو عاشق به نام عرفان و الميرا(پنجشنبه 27/10/1386 ساعت 6:46 عصر)
  • نظرات ديگران ( )

    مي گويند شيشه ها احساس ندارند



                                 اما وقتي روي شيشه بخار گرفته اي نوشتم



    دوستت دارم



                       آرام گريست...........                          






  • نويسنده: دو عاشق به نام عرفان و الميرا(پنجشنبه 27/10/1386 ساعت 6:42 عصر)
  • نظرات ديگران ( )

    در messenger قلبت عشق رو add کن
    به احساسات زيبا pm بده
    غم رو delete کن
    واژه بدي رو rename کن
    براي غرور off بذار و بهش بگو بشکن ،
    آخه دنيا دو روزه
    دروغ و خيانت رو hack کن
    از انسانيت copy بگير و
    Sent to all کن
    با صداقت ، وفا و معرفت chat کن
    از زيباترين خاطره زندگيت web بگير
    تو profile قلبت
    يه قلب تير خورده بذار


     



  • نويسنده: دو عاشق به نام عرفان و الميرا(پنجشنبه 27/10/1386 ساعت 6:41 عصر)
  • نظرات ديگران ( )

     


     ** سوگند را ساختيم تا سوگند ياد کنيم که عاشق بمانيم**

    با سوگند شروع مي کنيم، با اميد ادامه مي دهيم و
    آرزو داريم با وصال ختم شود .... سوگند مي خوريم به زيبايي عشق پاک که دل از هم نگيريم که لحظه اي از ياد يکديگر غافل نشويم که براي هم باشيم و به ياد هم که دوست داشتن را از ياد نبرده و با آمدن هر سپيده و شروع هر روز به ياد يکديگر چشم به جهان بگشاييم .... و در آخر سوگند به عشق که در غم و
    شادي با هم باشيم ...




  • نويسنده: دو عاشق به نام عرفان و الميرا(پنجشنبه 27/10/1386 ساعت 6:39 عصر)
  • نظرات ديگران ( )

  •   + عشق
  • براي عشق تمنا کن ولي خار نشو.

    براي عشق قبول کن ولي غرورت را از دست نده.

    براي عشق گريه کن ولي به کسي نگو.

    براي عشق مثل شمع بسوز ولي نگذار پروانه ببينه.

    براي عشق پيمان ببند ولي پيمان نشکن.

    براي عشق جون خودتو بده ولي جون کسي رو نگير.

    براي عشق وصال کن ولي فرار نکن.

    براي عشق زندگي کن ولي عاشقانه زندگي کن.

    براي عشق بمير ولي کسي رو نکش.

    براي عشق خودت باش ولي خوب باش


     



  • نويسنده: دو عاشق به نام عرفان و الميرا(پنجشنبه 27/10/1386 ساعت 6:35 عصر)
  • نظرات ديگران ( )

       1   2      >

  •   ليست کل يادداشت هاي اين وبلاگ
  • [13/3/1387- 12:57 ع] سلام
    [13/3/1387- 11:21 ص] ارزوي يک عاشق
    [12/3/1387- 7:45 ع] ارزوي يک عاشق
    [1/3/1387- 5:16 ع] حرفهاي يک عاشق غم گرفته
    [2/11/1386- 1:15 ع] اجازه هست؟؟؟؟؟؟
    [2/11/1386- 1:11 ع] دل تنگ شدم برات عزيزم
    [30/10/1386- 3:26 ع] تقديم به عشقم با تمام وجودم
    [30/10/1386- 3:14 ع] قلب
    [27/10/1386- 7:23 ع] براي تو که عزيزتريني
    [27/10/1386- 6:48 ع] عشق من
    [27/10/1386- 6:46 ع] خواستن توانستن است
    [27/10/1386- 6:42 ع] عشق پاک
    [27/10/1386- 6:41 ع] مسنجر عشق
    [27/10/1386- 6:39 ع] سوگند ...
    [27/10/1386- 6:35 ع] عشق
    [همه عناوين(25)]
  •    RSS 
  •    Atom 

  •   خانه

  •   شناسنامه

  •   پست الکترونيک

  •  پارسي بلاگ



  • کل بازديد : 957
    بازديد امروز : 7
    بازديد ديروز : 2
  •   درباره من

  • دو عاشق آتشين
    دو عاشق به نام عرفان و الميرا[25]

  •   اشتراک در خبرنامه
  • نام:

    ايميل:

     


  •  لينک دوستان من

  • تعطيلات در بهشت

  •  لوگوي دوستان من




  •   آهنگ وبلاگ من